من روش پاک کردن “تقویم ظهور معکوس” را امتحان کردم.

تعطیلات همیشه ترکیبی از شادی دنج و آشفتگی خزنده را به همراه دارد. من عاشق چراغ ها، گردهمایی ها و غذا هستم، اما آپارتمان من به ندرت از هجوم سالیانه هدایا، دکورها و انبوه های “بعداً با آن برخورد خواهم کرد” جان سالم به در می برد. امسال، می‌خواهم با استرس کمتر و فضای بیشتر وارد ژانویه شوم، بنابراین چیز جدیدی را امتحان می‌کنم: از یک تقویم ظهور معکوس پیروی می‌کنم.

یک تقویم ظهور معکوس شمارش معکوس کلاسیک تعطیلات را معکوس می کند. به‌جای اینکه هر روز یک خوراکی جدید دریافت کنید، یک مورد را برای حذف از خانه انتخاب می‌کنید – خواه آن را پرتاب کنید، اهدا کنید، بازیافت کنید یا هدیه دهید. این یک رویکرد آهسته و پیوسته برای رفع شلوغی است که از بار اضافی یک تمیز کردن بزرگ به یکباره جلوگیری می کند. به گفته هدر استانویک، کارشناس سازمان خانه، “پیروی از عادات ثابت مانند قانون “یکی در، یک بیرون” می تواند به جلوگیری از بازگشت به هم ریختگی کمک کند.

هدف من این بود که قبل از رسیدن هدایای جدید فضا را خالی کنم، چیزهایی را اهدا کنم که شخص دیگری بتواند از آنها استفاده کند و سال جدید را با خیالی آسوده آغاز کنم. با این حال، در گذشته احساس می‌کردم آنقدر غرق شده‌ام که حتی نمی‌توانم شروع کنم، به‌خصوص زمانی که دسامبر فرا می‌رسد. بنابراین امسال تصمیم گرفتم زودتر شروع کنم. من تقویم ظهور معکوس خود را در نوامبر شروع کردم تا قبل از شروع عجله تعطیلات، به خودم شروع کنم و عادت کنم، و متعهد شدم که یک چیز در روز را به مدت 24 روز خلاص کنم.

چیزی که باعث شد این روش برای من کارساز باشد، قدم زدن بود. حذف فقط یک مورد در روز حتی در شلوغ ترین زمان سال ممکن به نظر می رسید. من همچنین این روش را برای کار با فضای خود تطبیق دادم: به جای اینکه به طور تصادفی وسایل اطراف خانه ام را جمع کنم، این فرآیند را به بخش های هفتگی و اتاق به اتاق تقسیم کردم. من را متمرکز نگه می داشت و از گم شدن در مماس های احساسی جلوگیری می کرد. اینجا همه چیزهایی است که بارگیری کردم. اتاق به اتاق

آشپزخانه کوچک من نمی تواند زیاده روی را تحمل کند، بنابراین از شلوغ ترین کمدها شروع کردم. ادویه‌های تاریخ مصرف گذشته (از جمله چندین شیشه قدیمی‌تر از اجاره‌ام) را بیرون ریختم، مجموعه‌ای تکراری از قاشق‌های سرو را که در پشت کشو فراموش کرده بودم، اهدا کردم، و در نهایت یک مخلوط‌کن چوبی را که تبدیل به یک تکیه‌گاه گرد و غبار شده بود، رها کردم. در روز 4 من آماده بودم تا ظروف پلاستیکی خود را مرتب کنم، فقط مجموعه هایی با درب های همسان نگه داشتم و بقیه را بازیافت کنم.

از آنجایی که شلوغی “موقت” در اتاق نشیمن من مستقر می شود، شل کردن آن منطقه بسیار مفید بود. کاتالوگ‌های قدیمی و مجلات دست نخورده را از روی میز قهوه بازیافت کردم، کتابخانه‌ام را ویرایش کردم و کتاب‌هایی را که می‌دانستم دوباره نخواهم خواند اهدا کردم، کشوی دی‌وی‌دی‌هایی را که با پخش جریانی زائد شده بودند را تمیز کردم و یک گلدان تزئینی که واقعاً به سبک من نبود اهدا کردم.

اتاق خواب من دنج اما کوچک است و تنظیم مجدد اواسط ماه آن را آرام تر کرده است. جوراب‌هایم را مرتب کردم و همه جفت‌ها را با سوراخ یا بدون آن برای یک شریک بازیافت پارچه فرستادم. لوازم جانبی‌ام را مرور کردم، قطعاتی را که فراموش کرده بودم اهدا کردم و آنچه را که واقعاً می‌پوشیدم سازماندهی کردم. لباس های اهدایی که به من نمی آید یا به من نمی آید. و میز خوابم را تمیز کردم تا فقط وسایل ضروری باقی بماند.

من به ندرت این کابینت ها را باز می کردم، بنابراین این بخش مانند یک فکر بعدی به نظر می رسید. سفره‌ها را مرتب می‌کردم و هر چیز لکه‌دار یا قدیمی را پرت می‌کردم، ظروف غذاخوری را که هرگز لمس نمی‌کردم اهدا می‌کردم، یک قطعه گرد و غباری را که سال‌ها بود به نمایش نمی‌گذاشتم کنار می‌گذاشتم، و شمع‌های نیمه‌استفاده‌ام را تثبیت می‌کردم و شمع‌هایی را که می‌دانستم استفاده نمی‌کنم پرت کردم.

گاراژ من جایی است که همه چیزهایی که در مورد آن “مطمئن نیستم” به پایان می رسد، بنابراین پاکسازی آن منطقه یک چالش واقعی بود. من توانستم وسایل شکسته یا استفاده نشده در فضای باز را تمیز کنم، وسایل باغبانی را مرتب کنم و اقلام تاریخ مصرف گذشته یا فراموش شده را پرت کنم، دکورهای فصلی را که دیگر از آن استفاده نمی کردم اهدا کنم، و حتی قسمت کوچک نشیمنگاه را مرتب کنم، کوسن های رنگ و رو رفته و روکش های تا شده را پرت کنم.

در پایان ماه ریتم خوبی داشتم و تمیز کردن حمام یکی از رضایت بخش ترین کارها بود. چند روز گذشته را به بیرون انداختن لوازم بهداشتی تاریخ مصرف گذشته و بازیافت مواد خالی، ویرایش مجموعه لوازم آرایشم و نگه داشتن تنها چیزی که واقعا استفاده می کردم، تثبیت پاک کننده های نیمه خالی و پرت کردن بقیه، و در نهایت، مرتب کردن حوله هایم، اهدای آنهایی که هنوز قابل استفاده هستند، فرستادن آسیب دیده ها به محل بازیافت منسوجات سپری شده است.

چیزی که بیش از همه مرا شگفت زده کرد این بود که وقتی به یک ریتم ثابت رسیدم، این روند چقدر آسان شد. کنار گذاشتن یک مورد کوچک در روز به جای اینکه طاقت فرسا باشد، آسان به نظر می رسید، و در هفته دوم خانه من سبک تر شده بود. هک نحوه دیدن فضای خود را تغییر داده است و به من کمک کرد تا قبل از انباشته شدن بهم ریختگی آن را پیدا کنم. حتی در شب‌هایی که فقط می‌خواستم استراحت کنم، قانون «یک مورد» من را ثابت نگه می‌داشت.

اکنون که تعطیلات فرا رسیده است، فصل به طرز محسوسی آرام تر به نظر می رسد. تقویم ظهور معکوس تبدیل به یک آیین پایه گذاری شده است که آرامشی بیش از آنچه انتظار داشتم به ارمغان آورده است. من حتی در حال برنامه ریزی یک نسخه بهار کوچکتر هستم!